Osnowa ferrytyczna
Osnowa ferrytyczna składa się z kryształów żelaza o dużej zawartości żelaza i niskiej zawartości węgla. Jest miękka i plastyczna, co czyni ją odpowiednią dla spoiny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Ferrytyczna struktura podstawowa tworzy się w niskich temperaturach i przy niskiej zawartości węgla. Atomy żelaza tworzą regularną sieć krystaliczną przestrzennie centrowaną, która dzięki małej liczbie atomów węgla pozostaje miękka.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Ferrytyczna struktura podstawowa jest ciągliwa i odkształcalna, co czyni ją odpowiednią do dobrej spoiny. Zmniejsza ryzyko pęknięć gorących i zwiększa plastyczność połączenia. Jednak zbyt duża zawartość węgla może przekształcić ferryt w martenzyt, co zwiększa twardość i zmniejsza odkształcalność.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby wytworzyć ferrytyczną strukturę podstawową, ważne jest prowadzenie procesu spawania w niskich temperaturach i przy niskiej zawartości węgla. Twardość spoiny nie powinna przekraczać 30 HRC, aby zachować plastyczność. Przy wysokiej twardości ferryt może przekształcić się w martenzyt, co zmniejsza odkształcalność i zwiększa ryzyko pęknięć gorących.