Faza kulista
Faza kulista składa się z kulistych cząstek, które zapewniają wyższą ciągliwość i mniejszą anizotropię niż struktury iglaste czy płytkowe.
Mechanizm fizykochemiczny
Faza kularna tworzy się przez równomierne wyrównanie struktury atomowej w fazie ciekłej. Cząstki kuliste mają jednorodny układ atomów, co zwiększa ich wytrzymałość mechaniczną.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Faza kularna jest pożądana w złączach spawanych, ponieważ zapewnia wyższą ciągliwość i mniejszą anizotropię. Brak lub zbyt mała ilość fazy kularnej może prowadzić do niskiej wytrzymałości i zwiększonego ryzyka pęknięć.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby wspierać fazę kularną, ważne jest optymalne ustawienie temperatury topnienia i schematu chłodzenia. Zbyt szybkie chłodzenie może prowadzić do struktur iglastych, podczas gdy zbyt wolne chłodzenie skutkuje dużym rozrostem ziarna i niską ciągliwością.