Osnowa żeliwa
Osnowa żeliwa to otaczająca metaliczna struktura podstawowa w żeliwie, która obejmuje wtrącenia grafitu lub węgliki i określa zachowanie nośne. Może być ferrytyczna, perlitowa lub austenityczna.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Osnowa żeliwa tworzy się podczas chłodzenia występów żeliwnych i składa się głównie z ferrytu, perlitu lub austenitu. W zależności od dodatków i szybkości chłodzenia osnowa nabiera różnych właściwości.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Rodzaj osnowy żeliwa wpływa na zachowanie podczas spawania. Zbyt twarda osnowa ferrytyczna może prowadzić do pęknięć gorących, podczas gdy zbyt miękka osnowa austenityczna może dawać słabą wytrzymałość i ciągliwość. Niewłaściwe warunki chłodzenia mogą prowadzić do nierównomiernych odkształceń lub nadmiernego wzrostu wtrąceń grafitu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Podczas spawania żeliwa ważne jest kontrolowanie warunków chłodzenia. Równomierne chłodzenie zapobiega nierównomiernym odkształceniom i wzrostowi wtrąceń grafitu. W przypadku poważnych pęknięć gorących może być konieczna drobniejsza osnowa lub specjalny stop spawalniczy.