Metoda ultradźwiękowa impulsowo-echa
Metoda ultradźwiękowa impulsowo-echa wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do wykrywania wewnętrznych i zewnętrznych wad w metalach. Mierzy czasy przejścia i amplitudy odbitych ech w celu dokładnej lokalizacji wad.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Wysokoczęstotliwościowe fale dźwiękowe są wprowadzane do materiału. Fale te napotykają granice międzyfazowe wewnątrz materiału i ulegają odbiciu. Mierzony jest czas, jaki fale potrzebują na powrót do odbiornika (czas przelotu) oraz ich amplituda.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Ta metoda pozwala na precyzyjne wykrywanie wad objętościowych, takich jak pęknięcia, wtrącenia lub ogniska korozji, a także wad powierzchniowych, takich jak uszkodzenia czy powłoki lakiernicze. Błędne ustawienia mogą prowadzić do niedokładnych wyników i przeoczenia istotnych wad.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Używaj wysokiej jakości defektoskopu ultradźwiękowego o wysokiej częstotliwości (np. 5 MHz dla cienkich metali, 1 MHz dla grubych metali). Upewnij się, że środek sprzęgający zapewnia dobrą transmisję dźwięku, a powierzchnia próbki jest czysta. Starannie mierz czasy przelotu i amplitudy, a wyniki porównuj z wartościami odniesienia. W razie podejrzenia wad powtórz badanie w różnych miejscach.