Dyslokacja niedopasowania
Dyslokacja niedopasowania powstaje na granicach faz na skutek niedopasowania sieci między różnymi strukturami krystalicznymi. Zmniejsza energię odkształcenia sprężystego i może prowadzić do powstawania naprężeń.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Dyslokacja niekompatybilnościowa powstaje, gdy różne struktury krystaliczne spotykają się w metalu. Te różne struktury mają różne stałe sieciowe i dlatego nie mogą idealnie do siebie pasować. Aby zminimalizować energię odkształcenia sprężystego, atomy przemieszczają się na granicach faz, co daje dyslokację niekompatybilnościową.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Dyslokacje niekompatybilnościowe mogą prowadzić do powstawania naprężeń, zwłaszcza gdy znajdują się na granicach faz między różnymi fazami lub w materiałach heterogenicznych. Te naprężenia mogą powodować pęknięcia i pękanie, szczególnie przy obciążeniach mechanicznych. Ponadto dyslokacja może zwiększać podatność na korozję, ponieważ stanowi miejsce sprzyjające dla substancji korozyjnych.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby zminimalizować dyslokacje niekompatybilnościowe, ważne jest staranne ustawienie parametrów spawania. Obejmuje to optymalny czas i temperaturę topienia oraz kontrolowane chłodzenie. Stosuj odpowiednie materiały dodatkowe i metody spawania kompatybilne z udziałem metali. W przypadku materiałów heterogenicznych szczególnie ważne jest kontrolowanie stanów naprężeń i w razie potrzeby stosowanie środków wyrównujących naprężenia.