Korozja międzykrystaliczna spowodowana ubytkiem chromu
Korozja międzykrystaliczna spowodowana ubytkiem chromu powstaje na granicach ziaren z powodu wydzieleń bogatych w chrom węglików i ubytku chromu w osnowie. Prowadzi to do lokalnej korozji i pękania.
Mechanizm działania fizykochemicznego
Węgliki bogate w chrom, takie jak węglik chromu (Cr₃C₂), powstają podczas procesu spawania. Te węgliki mają wysoką rozpuszczalność w osnowie i prowadzą do zubożenia chromu na granicach ziaren. Pozostała przy osnowie reakcja chromu tworzy wtedy warstwę ochronną, co na niechronionych granicach ziaren prowadzi do korozji lokalnej.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Ta korozja może prowadzić do lokalnych pęknięć i odkształceń spoiny. Jest szczególnie niebezpieczna, bo nie jest od razu widoczna i pogarsza właściwości mechaniczne spoiny. Skraca to trwałość elementu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć korozji międzykrystalicznej spowodowanej zubożeniem chromu, ważne jest zapewnienie prawidłowego doboru i wykonania parametrów spawania. Obejmuje to:
• Optymalny czas topienia od 15 do 20 sekund
• Czas chłodzenia od 30 do 40 sekund po spawaniu
• Stosowanie stali stabilizowanych o niskiej zawartości chromu
• Prawidłowe przygotowanie przedmiotu, aby zminimalizować tworzenie się węglików.