Międzykrystaliczna segregacja
Segregacja międzykrystaliczna to wzbogacanie granic między krystalitami w obce atomy podczas krzepnięcia. Zwiększa to podatność na pęknięcia gorące i korozję.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Podczas stygnięcia materiałów stopionych obce atomy (takie jak tlen, azot lub wodór) mogą się koncentrować na granicach między krystalitami. Ta segregacja może powstać w wyniku niepełnego odtlenienia lub reakcji chemicznych podczas krzepnięcia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Segregacja międzykrystaliczna prowadzi do zwiększonej podatności na pęknięcia gorące, ponieważ skoncentrowane obce atomy pogarszają twardość i odporność na naprężenia granic krystalitów. Ponadto może zwiększać podatność na korozję, wspomagając reakcje chemiczne na segregatach. Może to prowadzić do wcześniejszego zużycia metalu.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć segregacji międzykrystalicznej, ważne jest przeprowadzenie starannego odtlenienia i utrzymanie czasu topienia możliwie krótkiego. W przypadku stali wysokiej jakości można również zastosować gazy osłonowe (takie jak argon), aby odsunąć obce atomy od strefy spawania. Chłodzenie należy kontrolować, aby zapewnić równomierne krzepnięcie i minimalne naprężenia.