Faza segregacji międzykrystalicznej
Faza segregacji międzykrystalicznej to lokalne wzbogacenie granic ziaren w pierwiastki towarzyszące podczas krzepnięcia, które zwiększa skłonność do pęknięć gorących lub pękania kruchego.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Podczas chłodzenia metali na granicach ziaren powstają lokalne wzbogacenia pierwiastków towarzyszących. Te fazy segregacyjne mogą tworzyć się w różnych strukturach, takich jak martenzyt lub Widmanstätten.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Fazy te czynią spoinę szczególnie kruchą i podatną na pęknięcia gorące. Mogą powstawać wskutek zbyt szybkiego chłodzenia lub nierównomiernego krzepnięcia, wpływając na wytrzymałość i ciągliwość spoiny.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby uniknąć międzykrystalicznych faz segregacyjnych, ważne jest zapewnienie kontrolowanego chłodzenia. Można to osiągnąć stosując gazy osłonowe lub wodę chłodzącą. Dla stali silnie kruchych krytyczne okno temperaturowe (t8/5) należy utrzymywać między 10 a 20 sekund, aby uzyskać równomierne krzepnięcie.