Pęknięcie międzykrystaliczne
Pęknięcie, które przebiega między kryształami metalu wzdłuż granic ziaren. Sprzyja mu wysoki wzrost niskotopliwych faz lub kruchość i pojawia się przy wysokich naprężeniach termicznych.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pęknięcie międzykrystaliczne to pęknięcie rozdzielcze przebiegające wzdłuż granic między różnymi kryształami (granicami ziaren) metalu. Granice te mogą być sprzyjane przez duży wzrost faz niskotopliwych lub kruchość, które się tam gromadzą.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Pęknięcia międzykrystaliczne występują przede wszystkim przy wysokich naprężeniach termicznych i mogą prowadzić do pęknięć na gorąco. Powiększają się szczególnie w pobliżu faz kruchości lub segregacji na granicach ziaren, co pogarsza ciągliwość i wytrzymałość materiału.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć pęknięć międzykrystalicznych, ważne jest zapewnienie kontrolowanego chłodzenia spoiny. Można to osiągnąć stosując wodę chłodzącą lub specjalne gazy chłodzące. Szybkość chłodzenia powinna być ustawiona tak, aby struktura nie chłodziła się zbyt szybko (t8/5 < 5 s) i nie powstawały szkliste fazy martenzytyczne. Przy wysokich naprężeniach może również pomóc stosowanie stali stabilizowanych lub zmniejszenie zawartości węgla.