Magnesowanie jarzmowe
Magnesowanie jarzmowe to metoda badań magnetyczno-proszkowych, w której magnes jarzmowy wytwarza pole magnetyczne wprowadzane do elementu. Służy do celowego badania obszarów spoin lub powierzchni pod kątem pęknięć i wad.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Jarzmo składa się z dwóch biegunów magnetycznych, które wytwarzają między sobą lokalne pole magnetyczne. To pole jest wprowadzane do elementu i może uwidocznić pęknięcia lub wady powierzchniowe, przyciągając cząstki proszku.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Magnesowanie jarzmowe jest szczególnie przydatne do badania obszarów spoin i powierzchni. Może wykryć pęknięcia, odkształcenia lub brakujące objętości spawu. Błędne zastosowanie lub zbyt słabe pole magnetyczne mogą jednak sprawić, że mniejsze defekty nie będą widoczne lub zostaną błędnie zinterpretowane.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby skutecznie przeprowadzić magnesowanie jarzmowe, element powinien być czysty i suchy. Jarzmo należy ustawić tak, aby całkowicie pokrywało badany obszar. Natężenie pola magnetycznego należy ustawić odpowiednio do rodzaju materiału i wielkości badanego obszaru. W przypadku braku lub niejasnych wyników należy uzupełnić inne metody badań, takie jak badanie ultradźwiękowe.