Pęknięcie zimne / pęknięcia zimne
Pęknięcia zimne to pęknięcia, które powstają dopiero podczas chłodzenia do temperatury pokojowej. Przyczynami są rozpuszczony wodór, twarde struktury i naprężenia własne. Prowadzą do zużycia i pękania.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pęknięcia zimne powstają przez dyfuzję rozpuszczonego wodoru do metalu podczas spawania. Przy stygnięciu tworzy się gazowy wodór, co wprowadza strukturę materiału w stan naprężenia i powoduje pęknięcia.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Pęknięcia zimne mogą prowadzić do zużycia i złamania, zwłaszcza w twardych strukturach, jak martenzyt. Są szczególnie groźne, gdy nie zostaną rozpoznane i nie zostaną podjęte działania, bo znacznie skracają trwałość elementów.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby uniknąć pęknięć zimnych, ważny jest staranny wybór metody spawania i materiałów. W twardych stalach można ograniczyć dyfuzję wodoru, traktując metal przed spawaniem w zimnej kąpieli myjącej lub stosując odpowiedni środek ochronny. Po spawaniu potrzebne jest wystarczające stygnięcie, żeby zminimalizować tworzenie się gazowego wodoru.