Pęknięcie zimne
Pęknięcie zimne to pęknięcie, które tworzy się dopiero po schłodzeniu do temperatury otoczenia. Sprzyja mu dyfundujący wodór i rozciągnięte naprężenia własne. Szczególnie podatne są struktury martenzytyczne.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pęknięcia zimne powstają, gdy wodór dyfunduje do metalu i wydziela się podczas chłodzenia. Prowadzi to do lokalnych naprężeń w strukturze, które w niskiej temperaturze mogą powodować pęknięcia.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Pęknięcia zimne są szczególnie niebezpieczne w strukturach martenzytycznych, ponieważ cechują się one dużą twardością i małą plastycznością. Mogą prowadzić do nagłych pęknięć i znacznie skracać żywotność elementów.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć pęknięć zimnych, powinniście:
• Stosować metody spawania bez wodoru, takie jak spawanie CO2 lub azotem.
• Kontrolować chłodzenie i przeprowadzać je powoli, aby zminimalizować naprężenia.
• W przypadku struktur martenzytycznych przeprowadzić obróbkę cieplną po spawaniu (PWHT), aby uregulować strukturę.