Powstawanie pęknięć zimnych
Powstawanie pęknięć zimnych to pęknięcie naprężeniowe w schłodzonej strukturze, sprzyjane przez dyfundujący wodór i hartowalną mikrostrukturę. Prowadzi to do obszarów spoiny podatnych na pękanie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pękanie zimne powstaje, gdy wodór dyfunduje do metalu i podczas chłodzenia gromadzi się na granicach struktury. Powoduje to naprężenia, które mogą prowadzić do pęknięć.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Pękanie zimne może prowadzić do obszarów spoiny podatnych na pękanie, zwłaszcza w staliwach hartujących się, takich jak martenzyt. Zwiększa to ryzyko pęknięć gorących i pogarsza właściwości mechaniczne złącza.
Praktyka warsztatowa i wskazówki postępowania
Aby zminimalizować pękanie zimne przy spawaniu, należy:
• stosować środki ochronne bez wodoru,
• zapewnić powolne chłodzenie struktury,
• zmniejszyć zawartość węgla w metalu.
Typowym celem jest czas t8/5 wynoszący co najmniej 10 sekund, aby zapobiec rozwojowi pęknięć zimnych.