Badanie w klimacie kondensacyjnej wilgoci
Metoda laboratoryjna do oceny zachowania materiałów powłokowych przy stałym lub zmiennym działaniu wilgoci bez obciążenia solą. Ocenia się powstawanie pęcherzy i podbijanie powłoki.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Badanie w komorze kondensacyjnej symuluje wilgotne środowisko, umieszczając powleczoną próbkę w zamkniętym pojemniku o stałej wilgotności powietrza. Wilgoć skrapla się na powierzchni i może prowadzić do powstawania pęcherzy lub podkorozji.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
W przypadku złych powłok lub braku szczelności mogą powstawać pęcherze, które podczas dalszej obróbki lub eksploatacji prowadzą do nieszczelności lub korozji. Podkorozja może pogorszyć właściwości mechaniczne powłoki i skrócić jej żywotność.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Do badania powleczoną próbkę umieszcza się w zamkniętym pojemniku wypełnionym wilgotnością powietrza 90-95 % i temperaturą 23 °C. Czas przetrzymywania wynosi zwykle 7 dni. Po teście próbkę sprawdza się wizualnie pod kątem pęcherzy lub podkorozji. W przypadku nieprawidłowości należy przeprowadzić dodatkowe badania.