Segregacja na granicach ziaren
Wzbogacenie obcych atomów lub pierwiastków stopowych na granicach między krystalitami zwiększa wytrzymałość wiązań i może zapobiegać pękaniu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Segregacja na granicach ziaren odnosi się do koncentracji atomów obcych lub pierwiastków stopowych na granicach między krystalitami. To wzbogacenie może powstać w wyniku procesów dyfuzji podczas spawania lub chłodzenia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Zwiększona segregacja na granicach ziaren może poprawić wytrzymałość i ciągliwość spoiny, zwiększając siłę wiązania między krystalitami. Zapobiega to pęknięciom i poprawia strukturę. Jednak zbyt silna segregacja na granicach ziaren może prowadzić do zbyt dużej twardości, co pogarsza formowalność i ciągliwość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby osiągnąć optymalną segregację na granicach ziaren, proces spawania należy ustawić tak, aby zapewnić wystarczający czas na dyfuzję atomów obcych na granicach ziaren. Można to kontrolować poprzez odpowiedni czas chłodzenia i temperaturę. Wartość t8/5 między 10 a 20 sekund jest często odpowiednia, aby zapewnić dobrą segregację na granicach ziaren.