Pęcherz kraterowy
Pęcherz kraterowy to lejkowaty otwór na końcu spoiny, powstały przez niedostateczne wypełnienie końcowego krateru i zbyt szybkie oderwanie łuku. Sprzyja powstawaniu pęknięć na końcu spoiny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pory kraterowe powstają, gdy krater końcowy nie zostanie całkowicie wypełniony, a łuk gaśnie zbyt szybko. Prowadzi to do niepełnego stopienia stali na końcu spoiny, co tworzy wnękę w kształcie lejka.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Pory kraterowe sprzyjają tworzeniu się pęknięć na końcu spoiny i mogą prowadzić do pęknięć gorących oraz zniszczenia spoiny. Zmniejszają również właściwości mechaniczne, takie jak wytrzymałość i trwałość.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby uniknąć porów kraterowych, należy całkowicie wypełnić krater końcowy i powoli wygasić łuk. Można to osiągnąć przez optymalny dobór parametrów spawania. Typowy czas wygaszania łuku wynosi od 0,5 do 1 sekundy.