Krytyczny stopień rekrystalizacji
Krytyczny stopień rekrystalizacji to maksymalny stopień odkształcenia plastycznego, przy którym po wyżarzaniu nie następuje dalszy wzrost ziaren. Po przekroczeniu tego stopnia materiał staje się zbyt miękki i niedopuszczalnie osłabiony.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Krytyczny stopień rekrystalizacji to punkt, od którego struktura krystaliczna materiału po wyżarzaniu przestaje się rozrastać. Stopień ten zależy od właściwości metalu i temperatury otoczenia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Jeśli stopień odkształcenia plastycznego przekracza krytyczny stopień rekrystalizacji, po wyżarzaniu materiał może stać się zbyt miękki. Prowadzi to do obniżenia wytrzymałości i ciągliwości, zwiększa podatność na pęknięcia i skraca żywotność elementu.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby uniknąć krytycznego stopnia rekrystalizacji, należy utrzymywać stopień odkształcenia plastycznego podczas spawania jak najmniejszy. Można to osiągnąć przez dobór właściwej metody spawania i prawidłowych parametrów procesu. W przypadku stali o wysokim krytycznym stopniu rekrystalizacji szczególnie ważna jest staranna kontrola temperatury podczas wyżarzania.