Pęknięcie płatkowe
Pęknięcie płatkowe to warstwowe rozdzielenie materiału rodzimego równolegle do powierzchni blachy, powstałe przez wysokie naprężenia skurczowe w osi Z i niemetaliczne wtrącenia. Może prowadzić do pęknięć i odkształceń.
Mechanizm fizykochemiczny
Łamliwość blachowata powstaje w wyniku rozdzielenia materiału rodzimego na struktury warstwowe równoległe do powierzchni blachy. Dzieje się to pod wpływem wysokich naprężeń skurczowych w osi z oraz z powodu niemetalicznych wtrąceń, takich jak gazy tlenowe czy cząsteczki zanieczyszczeń, które powstają podczas procesu formowania blachy.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka podczas spawania
Łamliwość blachowata może prowadzić do pęknięć i odkształceń w spoinie. Struktura warstwowa może zmieniać rozkład naprężeń w materiale, co prowadzi do lokalnych obszarów naprężeń, a tym samym do powstawania pęknięć. Zwiększa to ryzyko pęknięć gorących i odkształceń w wykonanym elemencie.
Praktyka warsztatowa i instrukcje działania
Aby uniknąć łamliwości blachowatej, ważne jest kontrolowanie procesu formowania blachy tak, aby zminimalizować naprężenia skurczowe w osi z. Można to osiągnąć poprzez optymalną temperaturę blachy i staranne czyszczenie powierzchni materiału. Podczas spawania należy zadbać o to, aby spoina przebiegała w osłonie, co zminimalizuje niemetaliczne wtrącenia, takie jak gazy tlenowe czy cząsteczki zanieczyszczeń.