Grafit płatkowy
Grafit płatkowy składa się z drobnych, ostro krawędziowych płytek węgla w strukturze żeliwa szarego i działa jak karb. Poprawia tłumienie drgań, ale znacznie obniża wytrzymałość na rozciąganie i ciągliwość.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Grafit płatkowy powstaje przez ułożenie drobnych płatków węgla w osnowie metalowej. Te płatki są ostrokrawędziowe i mogą się rozciągać w kierunku naprężeń, co prowadzi do miejscowych odkształceń.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Obecność grafitu płatkowego w strukturze może znacznie pogorszyć właściwości mechaniczne stali. Sprzyja on wysokiemu tłumieniu drgań, co może być korzystne w elementach maszyn. Jednak drastycznie obniża wytrzymałość na rozciąganie i plastyczność, co może prowadzić do wczesnego zniszczenia lub pęknięć. Przy obróbce spawalniczej ważne jest, aby ustawić temperaturę i warunki czasowe tak, aby nie powstała nowa struktura grafitu płatkowego.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować ryzyko grafitu płatkowego, podczas obróbki spawalniczej należy podjąć następujące środki:
• Stosuj osłonięty ładunek i unikaj wysokich skoków napięcia.
• Utrzymuj czas stygnięcia po spawaniu tak krótki, jak to możliwe, aby ograniczyć wzrost płatków węgla.
• W przypadku stali o wysokiej zawartości węgla i niższej zawartości chromu należy starannie dobrać metodę spawania, aby uniknąć tworzenia się grafitu płatkowego.