Ledeburyt II
Ledeburyt II to przekształcona struktura eutektyczna żeliwa poniżej temperatury eutektoidalnej, złożona z perlitu i cementytu. Występuje po pełnym przegrzaniu i przemianie w temperaturze pokojowej.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Ledeburyt II powstaje podczas chłodzenia żeliwa poniżej temperatury eutektoidalnej. Składa się z mieszaniny perlitu i cementytu, przy czym perlit ma komórki krystaliczne z zawartością ferrytu i austenitu, podczas gdy cementyt składa się z czystego ferrytu.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Ledeburyt II jest strukturą bardziej stabilną niż ledeburyt I i charakteryzuje się wyższą wytrzymałością i ciągliwością. Jednak przy zbyt szybkim chłodzeniu może powstać szklisty martenzyt, co zwiększa ryzyko pęknięć i gorących pęknięć. Przy zbyt wolnym chłodzeniu ziarno może się powiększyć, co zmniejsza ciągliwość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uzyskać pożądaną strukturę ledeburytu II, żeliwo powinno chłodzić w temperaturze pokojowej. Szybkie chłodzenie można zapobiec przez zastosowanie wody chłodzącej lub środków chłodzących. Jednostka cementytu powinna wynosić od 0,2% do 1,5%, aby zapewnić wystarczającą wytrzymałość.