Struktura ledeburytyczna
Struktura ledeburytyczna jest heterogeniczną strukturą eutektyczną składającą się z austenitu lub jego produktów przemiany oraz twardego cementytu, charakterystyczną dla białego żeliwa. Nadaje materiałowi wysoką odporność na ścieranie, ale wiąże się z wyraźną kruchością.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Struktura ledeburytyczna powstaje podczas chłodzenia białego żeliwa poniżej punktu eutektycznego. W wyniku tego powstaje heterogeniczna mieszanina austenitu i cementytu.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Struktura ledeburytyczna nadaje materiałowi wysoką odporność na ścieranie, ponieważ stanowi dobre połączenie miękkiego austenitu i twardego cementytu. Jednak struktura ta jest krucha i może powodować pęknięcia gorące w strefie spawania przy zbyt szybkim chłodzeniu. Zwiększa to podatność na pęknięcia i zmniejsza wytrzymałość mechaniczną.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby chronić strukturę ledeburytyczną podczas spawania, niezbędne jest kontrolowane chłodzenie. Stosuj powolny proces chłodzenia i unikaj szybkiego chłodzenia, aby zminimalizować ryzyko pęknięć gorących. Optymalna szybkość chłodzenia wynosi zazwyczaj 10-20 °C na minutę.