Żeliwo ledeburytyczne
Żeliwo o zawartości węgla powyżej dwóch procent, którego struktura składa się z eutektycznej mieszaniny ledeburytu oraz kryształów pierwotnych, charakteryzujące się wysoką twardością i odpornością na ścieranie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Żeliwo ledeburytyczne zawiera ponad dwa procent węgla. Podczas chłodzenia tworzy eutektyczną mieszaninę ledeburytu (kryształu mieszanego ferrytu i austenitu) oraz kryształów pierwotnych. Prowadzi to do wysokiej twardości i odporności na ścieranie.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Wysoka twardość żeliwa ledeburytycznego sprawia, że jest ono trudne do spawania, ponieważ materiał silnie odkształca się. Może to prowadzić do pęknięć i zniszczenia spoiny. Ponadto struktura jest podatna na pęknięcia gorące przy szybkim chłodzeniu.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Podczas spawania żeliwa ledeburytycznego stosuj powolne chłodzenie, aby uniknąć pęknięć. Utrzymuj temperaturę poniżej 800 °C i chłodź materiał powoli. Stosuj odpowiednie warstwy ochronne lub izolacje, aby kontrolować chłodzenie.