Korozja wżerowa
Korozja wżerowa to lokalna forma korozji na pasywnych powierzchniach metalowych, wywołana przez jony chlorkowe. Tworzy wgłębienia rosnące w głąb i prowadzi do zużycia i pęknięć.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Korozja wżerowa występuje, gdy jony chlorkowe reagują na powierzchni pasywowanego metalu (np. stali). Jony te przebijają warstwę pasywną i tworzą wżery rosnące w głąb. W tym procesie powstają cząsteczki tlenu, które nadal reagują z metalem i powodują korozję.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Korozja wżerowa może prowadzić do zużycia i pęknięć w spoinie. Wpływa na wytrzymałość i trwałość materiału. W warsztacie może wystąpić z powodu braku obróbki powierzchni lub niedostatecznego osuszenia.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uniknąć korozji wżerowej, po spawaniu elementy należy dokładnie osuszyć i oczyścić. W razie potrzeby stosować metody obróbki powierzchni, takie jak fosforanowanie czy chromianowanie. Należy zwracać uwagę na właściwy dobór materiałów i procesów spawania, aby zachować pasywność metalu.