Zlokalizowana sieć austenitu
Ciągła ścieżka pozostałego austenitu wzdłuż granic ziaren w niecałkowicie przemienionych stalach lub materiałach odlewanych. Taka sieć może prowadzić do problemów z ciągliwością i twardością.
Fizykochemiczny mechanizm działania
W procesie topienia w niektórych stalach lub materiałach odlewniczych część metalu pozostaje w strukturze austenitu. Ten pozostały austenit tworzy sieć wzdłuż granic ziaren, która nie przekształciła się całkowicie w ferryt.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Miejscowa sieć austenitu może zwiększyć ciągliwość i twardość spoiny. Prowadzi do zwiększonej podatności na pęknięcia gorące i może nierównomiernie zmieniać strukturę, co może powodować powstawanie naprężeń i dalszych defektów.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować ryzyko pęknięć gorących i problemów z ciągliwością, ważne jest dokładne kontrolowanie czasu i temperatury topienia. W stalach o wysokiej zawartości austenitu należy stosować powolne chłodzenie (t8/5 > 25 s), aby zapewnić całkowite przekształcenie sieci. W razie potrzeby stosuj specjalne materiały lub metody spawania, które dobrze pasują do tych metali.