Badanie magnetyczno-proszkowe prądem zmiennym
Badanie magnetyczno-proszkowe prądem przemiennym magnesuje elementy polem przemiennym i wykrywa powierzchniowe pęknięcia dzięki efektowi naskórkowości. Umożliwia szybką kontrolę powierzchni.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Badanie magnetyczno-proszkowe z polem zmiennym wykorzystuje pole zmienne do polaryzacji magnetycznej metali. Pole zmienne indukuje linie strumienia magnetycznego, które uwydatniają pęknięcia i wady powierzchniowe. Efekt naskórkowości sprawia, że pole magnetyczne jest silne na powierzchni materiału i słabnie wraz z głębokością.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
To badanie jest szczególnie czułe na powierzchniowe pęknięcia i wady. Może jednak dawać wyniki fałszywie dodatnie, jeśli materiał nie jest jednorodnie namagnesowany lub jeśli ma zbyt ukształtowany kontur. Błędne interpretacje mogą prowadzić do nieprawidłowych wniosków.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby pomyślnie przeprowadzić badanie, materiał musi być czysty i suchy. Pole zmienne powinno być stosowane z częstotliwością 50-60 Hz. Gęstość proszku magnetycznego powinna wynosić od 200 do 400 mg/cm². Czas badania wynosi zazwyczaj 10-30 sekund na element. W przypadkach podejrzanych należy przeprowadzić dodatkowe badania, takie jak badanie rentgenowskie.