Badanie magnetyczno-proszkowe
Badanie magnetyczno-proszkowe wykrywa pęknięcia w materiałach magnetycznych dzięki polu rozproszonemu i cząstkom żelaza, które osadzają się na pęknięciach.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Badanie magnetyczno-proszkowe wykorzystuje jednorodne pole magnetyczne wytwarzane przez magnes. Drobne cząstki żelaza są rozproszone w zawiesinie i rozprowadzane po elemencie. Cząstki te są przyciągane w polu magnetycznym do powierzchni magnetycznych elementu.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
To badanie jest szczególnie przydatne dla materiałów stalowych, ponieważ może wykryć mikroskopijne pęknięcia i grupy przyporów. Brak lub zbyt słabe pole magnetyczne prowadzi do niedokładnych wyników. Cząstki muszą być wystarczająco drobne, aby wnikać w pęknięcia, ale nie tak drobne, aby łatwo się rozpraszały.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
• Przygotowanie: Element musi być czysty i suchy. Umieszcza się go w polu magnetycznym i pokrywa zawiesiną cząstek.
• Czas trwania: Badanie trwa zazwyczaj od 10 do 30 sekund, w zależności od wielkości elementu.
• Interpretacja: Wynik dodatni objawia się widocznymi cząstkami na pęknięciach. Ważne jest prawidłowe ustawienie pola magnetycznego i gęstości cząstek.