Badanie magnetyczno-proszkowe metodą magnetyzmu szczątkowego
Badanie magnetyczno-proszkowe metodą magnetyzmu szczątkowego bada elementy po wyłączeniu prądu magnesującego. Wykorzystuje się pole magnetyczne szczątkowe do wykrywania wad.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Badanie magnetyczno-proszkowe wykorzystuje właściwość metali polegającą na magnesowaniu się w polu magnetycznym. Po wyłączeniu prądu materiał pozostaje przez krótki czas namagnesowany w polu szczątkowym. Pęknięcia lub pęcherze gazowe wpływają na tę właściwość i mogą być w ten sposób wykryte.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
To badanie jest szczególnie przydatne do kontroli seryjnej części osiowosymetrycznych, np. cylindrów lub kół. Pozwala wykryć pęknięcia lub pęcherze gazowe w spoinie, powstałe na skutek nieprawidłowego odgazowania lub braku szczelności. Błędny test może prowadzić do niedokładnych wyników i przeoczenia potencjalnych wad.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby przeprowadzić badanie magnetyczno-proszkowe, element umieszcza się najpierw w polu magnetycznym. Po wyłączeniu prądu na powierzchnię nanosi się proszek. Pęknięcia lub pęcherze gazowe przyciągają proszek i pojawiają się jako ciemne punkty. Ważne jest, aby element był suchy i czysty, aby uzyskać dokładne wyniki. Badanie należy przeprowadzać w osłoniętym środowisku, aby zminimalizować czynniki zakłócające, takie jak elektromagnetyzm czy blacha stalowa.