Martempering
Hartowanie stopniowe minimalizujące naprężenia hartownicze, polegające na krótkim przetrzymaniu przedmiotu w kąpieli o temperaturze nieco powyżej temperatury początku przemiany martenzytycznej, a następnie powolnym chłodzeniu. Zapobiega pękaniu przy skomplikowanych kształtach.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Martempering polega na krótkotrwałym nagrzaniu elementu powyżej temperatury początku martenzytu (temperatura Ms), a następnie wolniejszym chłodzeniu. Umożliwia to powstanie drobnoziarnistej struktury martenzytu odpuszczonego, która łączy twardość i ciągliwość.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Przy niewystarczającym martempering element może być zbyt miękki i niewystarczająco twardy. Prowadzi to do skróconej żywotności i gorszych właściwości mechanicznych. Zbyt szybkie chłodzenie lub zbyt niska temperatura nagrzewania mogą prowadzić do pęknięć i gruboziarnistej struktury.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby przeprowadzić martempering skutecznie, element należy nagrzać do temperatury 50-70 °C powyżej temperatury Ms. Czas nagrzewania powinien być krótki (ok. 1-2 minut). Następnie chłodzi się go powoli, np. w piecu z szybkością chłodzenia 50-100 °C na godzinę. Zapewnia to jednorodną strukturę martenzytu odpuszczonego i poprawia twardość elementu.