Gęstość dyslokacji martenzytycznych
Ekstremalne nagromadzenie dyslokacji w strukturze powstałej w wyniku gwałtownej przemiany. Jest główną przyczyną wysokiej twardości i niskiej ciągliwości tego typu struktury.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Gęstość dyslokacji martenzytycznych powstaje w wyniku szybkiego chłodzenia metalu w obszarze austenitu. Gwałtowne chłodzenie zapobiega pełnemu wyrównaniu dyslokacji sieci, co prowadzi do dużej gęstości dyslokacji.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Duża gęstość dyslokacji martenzytycznych może prowadzić do znacznie zwiększonej twardości i mniejszej ciągliwości. Może to powodować pęknięcia, pęknięcia gorące i niską odporność spoiny na uderzenia. Zwiększa również podatność na pęknięcia zimne i zmienia zachowanie mechaniczne pod obciążeniem.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby osiągnąć optymalną gęstość dyslokacji martenzytycznych, dokładnie kontroluj szybkość chłodzenia. Użyj chłodniejszej rury spawalniczej lub zwiększ przepływ powietrza wokół spoiny. Utrzymuj chłodzenie w krytycznym zakresie temperatur od 800 °C do 500 °C. W przypadku stali sztywnych (np. HSS) zaleca się czas t8/5 między 5 a 10 sekund.