Struktura dyslokacyjna martenzytu
Martenzyt to twarda i podatna na pękanie struktura dyslokacyjna w stali, powstająca podczas szybkiego chłodzenia. Ma niską plastyczność i może prowadzić do pęknięć gorących.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Martenzyt powstaje w wyniku szybkiego chłodzenia stali, podczas którego ziarno nagle przechodzi w strukturę listwową. Dzieje się tak, gdy temperatura spada poniżej punktu granicznego martenzytu, a atomy węgla wnikają między linie sieci ferrytu.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Martenzyt jest twardy i ma niską plastyczność, co może prowadzić do pęknięć gorących. Powstaje, gdy spoina chłodzi się zbyt szybko (t8/5 < 5 s). Może to być spowodowane niewystarczającym chłodzeniem lub zbyt wysoką przewodnością cieplną otoczenia.
Praktyka warsztatowa i zalecenia
Aby uniknąć martenzytu, ważne jest, aby spoina chłodziła się powoli i równomiernie. Można to osiągnąć przez odpowiednie układanie warstw chłodzących lub zastosowanie gazu chłodzącego. W przypadku stali wysokowęglowych należy zachować szczególną ostrożność i utrzymać czas chłodzenia na poziomie co najmniej 25 s.