Maksymalna twardość w strefie wpływu ciepła
Wartość obliczeniowa lub doświadczalna do oceny skłonności do utwardzania i ryzyka pęknięć kruchej w spawanym elemencie. Koreluje bezpośrednio z równoważnikiem węgla i szybkością chłodzenia.
Fizyko-chemiczny mechanizm działania
Maksymalna twardość w strefie wpływu ciepła powstaje przez utwardzenie stali podczas procesu spawania. Dzieje się tak, gdy materiał jest nagrzewany powyżej określonej temperatury (często 723 °C) i następnie gwałtownie schładzany. Węgiel w stali tworzy węgliki metali, co zwiększa twardość.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Zbyt wysoka maksymalna twardość może prowadzić do pęknięć kruchego, szczególnie gdy materiał jest pod obciążeniem mechanicznym. Może to spowodować pęknięcia i uszkodzenia elementu. Ponadto zwiększona twardość podnosi również podatność na pęknięcia gorące.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby osiągnąć optymalną maksymalną twardość, należy kontrolować szybkość chłodzenia. Można to zrobić przez wybór metody spawania i rodzaju gazu osłonowego. Dla stali o wysokiej zawartości węgla ważne jest zapewnienie wolnego chłodzenia (często powyżej 20 s), aby uniknąć pęknięć kruchych.