Mikroskopowe naprężenia własne drugiego rodzaju
Mikroskopowe naprężenia własne drugiego rodzaju powstają w wyniku anizotropii między sąsiednimi krystalitami i wpływają na lokalne zachowanie plastyczne.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Mikroskopowe naprężenia własne drugiego rodzaju powstają, gdy struktura krystaliczna materiału jest anizotropowa. Oznacza to, że właściwości materiału są różne w różnych kierunkach. Podczas spawania lub obciążeń mechanicznych te anizotropie mogą prowadzić do naprężeń rozciągających się na obszary ziaren lub faz.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Te naprężenia własne mogą wpływać na lokalne płynięcie i prowadzić do pęknięć lub odkształceń. Zwiększają podatność na pęknięcia gorące i mogą osłabiać wytrzymałość materiału. Przy nierównomiernym chłodzeniu lub spawaniu różnych materiałów ryzyko tych naprężeń wzrasta.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować mikroskopowe naprężenia własne drugiego rodzaju, ważne jest zapewnienie równomiernego chłodzenia. Podczas spawania różnych materiałów należy starannie stosować odpowiednie procedury i parametry. Przy wysokich stanach naprężeń mogą być konieczne dodatkowe środki, takie jak zastosowanie hamulców naprężeń.