Azotowanie
Wzbogacanie warstwy wierzchniej materiału w azot w niskich temperaturach w celu uzyskania bardzo twardej i odpornej na zużycie warstwy bez hartowania.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Cząsteczki azotu są przyciągane do powierzchni metalu przez silne napięcie elektryczne i dyfundują do sieci krystalicznej. Prowadzi to do zmiany struktury krystalicznej i utworzenia twardszej, odpornej na zużycie warstwy.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Stal azotowana jest niezwykle twarda i ma wysoką odporność na zużycie. Może to jednak powodować problemy, gdy stal jest spawana, ponieważ twardość utrudnia spawanie i może powodować pęknięcia. Ważne jest, aby poprawnie przeprowadzić proces azotowania, aby zapewnić optymalną obróbkę powierzchni.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
• Temperatura: Azotowanie przeprowadza się w temperaturach między 200 a 350 °C. Dokładna temperatura zależy od użytego metalu.
• Napięcie: Wymagane jest silne napięcie elektryczne (ok. 100 V/cm), aby przyspieszyć dyfuzję azotu.
• Czas: Czas azotowania różni się w zależności od materiału i pożądanej grubości warstwy, zazwyczaj od 30 minut do 2 godzin.
• Ostrożność przy spawaniu: Po azotowaniu metal należy dobrze zabezpieczyć, aby uniknąć pęknięć. Przy spawaniu konieczne jest staranne przygotowanie, aby uwzględnić twardość materiału.