Twardość powierzchniowa
Twardość powierzchniowa to najwyższy stopień twardości na krawędzi przedmiotu obrabianego, powstaje w wyniku obróbek cieplnych lub cieplno-chemicznych i wpływa na zachowanie pod obciążeniem mechanicznym.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Twardość powierzchniowa wynika z ułożenia atomów w górnym mikroziarnie. W podwyższonej temperaturze i specjalnych środowiskach chemicznych atomy te mogą uporządkować się w twardszą sieć krystaliczną, co zwiększa twardość.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko przy spawaniu
Wysoka twardość powierzchni może lepiej chronić element przed obciążeniami mechanicznymi. Może jednak również prowadzić do pęknięć, jeśli różnica w porównaniu z twardością rdzenia jest zbyt duża. Ponadto wpływa na obrabialność i spawalność materiału.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby osiągnąć optymalną twardość powierzchni, kontroluj dokładnie temperaturę i czas obróbki. W przypadku stali o wysokiej zawartości węgla (np. HSS) czas chłodzenia po spawaniu należy zminimalizować, aby uniknąć pęknięć. Do pomiarów używaj twardościomierza Rockwella lub próby twardości Brinella.