Granica segregacji fosforu
Krytyczny próg stężenia fosforu na granicach faz, powyżej którego występują pęknięcia międzykrystaliczne w niskich temperaturach. Przestrzeganie tej wartości granicznej jest obowiązkowe dla stali o wysokich wymaganiach.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Granica segregacji fosforu to maksymalne stężenie fosforu na granicach faz w metalu. Powyżej tej granicy fosfor może powodować pęknięcia międzykrystaliczne, szczególnie w niskich temperaturach.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Gdy zawartość fosforu przekracza granicę segregacji, mogą powstawać pęknięcia międzykrystaliczne. Może to prowadzić do pęknięć i odkształceń, szczególnie przy wysokich obciążeniach lub w temperaturach poniżej 0 °C. Wysoko obciążone stale, takie jak szyny lub części maszyn, muszą być ściśle utrzymywane na tej granicy.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Dla stali wysoko obciążonych zawartość fosforu należy utrzymywać na maksymalnym poziomie 0,04 %. Podczas produkcji i spawania takich stali należy przestrzegać granicy segregacji. Do analizy stosuj specjalne testy chemiczne lub badania rentgenowskie. Po osiągnięciu lub przekroczeniu granicy konieczne jest ponowne wykonanie elementu.