Skłonność do porowatości
Skłonność do porowatości to tendencja do tworzenia pęcherzyków gazu w spoinie. W aluminium występują one często z powodu rozpuszczonego wodoru w ciekłym metalu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Skłonność do porowatości wynika z tworzenia się pęcherzyków gazu w krzepnącym spoinie. W przypadku aluminium głównym gazem jest wodór, który rozpuszcza się w ciekłym metalu i wydziela się podczas chłodzenia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Pory mogą znacznie osłabić wytrzymałość mechaniczną spoiny. Powodują pęknięcia i zmniejszają przekrój, co czyni materiał bardziej miękkim. W przypadku aluminium wysoka skłonność do porowatości może prowadzić do pęknięć gorących i niskiej ciągliwości.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zmniejszyć skłonność do porowatości w aluminium, ważne jest utrzymanie czystości jeziorka spawalniczego i usunięcie wodoru z ciekłego metalu. Można to osiągnąć poprzez staranne odtlenianie. Proces chłodzenia powinien być kontrolowany, aby umożliwić szybkie wydzielanie się wodoru.