Łańcuch porów
Perłowate, wydłużone ułożenie mniejszych wtrąceń gazowych wzdłuż spoiny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pory łańcuchowe powstają, gdy podczas procesu spawania gazy (takie jak tlen lub wodór) pozostają rozpuszczone w ciekłym jeziorku i podczas stygnięcia rozprzestrzeniają się jako pory. Procesy te są szczególnie prawdopodobne, gdy stygnięcie jest zbyt szybkie lub jeziorko odparowuje nierównomiernie.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Pory łańcuchowe mogą prowadzić do kruchości spoiny, ponieważ działają jako przestrzenie między kryształami i osłabiają wytrzymałość mechaniczną. Mogą również powodować pęknięcia gorące lub naprężenia, szczególnie gdy materiał jest pod obciążeniem mechanicznym.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby uniknąć porów łańcuchowych, ważne jest zapewnienie równomiernego stygnięcia. Można to osiągnąć przez zastosowanie systemów chłodzących lub kontrolę prędkości spawania. Typowym celem jest uzyskanie stałej szybkości chłodzenia około 5-10 °C na sekundę, aby zminimalizować wzrost porów.