Pomiar twardości warstwy wierzchniej
Pomiar twardości warstwy wierzchniej sprawdza twardość w zewnętrznej warstwie utwardzonych elementów. Jest ważny dla zapewnienia jakości i unikania pęknięć lub zniszczeń.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Pomiar twardości warstwy powierzchniowej mierzy twardość w zewnętrznej warstwie elementu, która została utwardzona metodami cieplnymi lub chemicznymi. Warstwa ta ma wyższą twardość niż materiał rdzenia i chroni go przed zużyciem i pęknięciami.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia przy spawaniu
Przy braku lub niewystarczającej twardości warstwy powierzchniowej element może stać się podatny na zużycie i pęknięcia. Zbyt cienka warstwa utwardzona nie zapewnia wystarczającej ochrony, natomiast zbyt gruba warstwa może prowadzić do wysokiego nacisku, który uszkadza elementy.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Do pomiaru twardości warstwy powierzchniowej używa się twardościomierza do warstw. Pomiar należy wykonywać na powierzchni elementu, nie w spoinie. Typowym celem jest twardość co najmniej 60 HRC dla części silnie obciążonych. W razie potrzeby warstwę powierzchniową można wzmocnić przez azotowanie lub hartowanie indukcyjne.