← Glossar
Twardość warstwy wierzchniej
Twardość na zewnętrznej powierzchni elementu po obróbce termicznej lub termochemicznej. W dużej mierze decyduje o odporności na zużycie.
Twardość warstwy wierzchniej powstaje w wyniku przemiany struktury na krawędzi elementu, gdy materiał jest szybko nagrzewany i hartowany. To sprawia, że powierzchnia jest odporna na zużycie, ale także bardziej krucha. Podczas spawania jest to problem: jeśli strefa wpływu ciepła ochładza się zbyt szybko, staje się twarda i podatna na pękanie. Musisz więc spowolnić chłodzenie, na przykład przez podgrzewanie wstępne lub wolniejsze spawanie. W stali wysokowęglowej ryzyko jest szczególnie duże, ponieważ szybko tworzy się twardy, kruchy martenzyt.
MetallurgieSchweißtechnik