Nawarzanie tarciowe
Nawarzanie tarciowe to metoda napawania w stanie stałym, w której obracający się pręt jest prowadzony pod naciskiem po podłożu. Końcówka pręta ulega plastycznemu odkształceniu i tworzy zwartą warstwę. Brak fazy ciekłej umożliwia łączenie materiałów podatnych na pękanie bez przemieszania.
Więc tarciowe napawanie to w zasadzie pręt, który trzesz z naciskiem po elemencie. Przez tarcie końcówka staje się plastyczna, czyli miękka i daje się zagniatać, i nakładasz ją jako warstwę. To się nie topi do końca, w tym tkwi trik – dzięki temu unikasz wymieszania i pęknięć, zwłaszcza przy materiałach, które przy normalnym spawaniu są wrażliwe.
Ważne, żebyś nacisk i prędkość obrotową dobrze do siebie dopasował. Za mało nacisku i połączenie nie wyjdzie, za dużo i zmiażdżysz materiał. Pręt powinien twardością pasować do materiału podstawowego, a ty musisz wyczuć, żeby końcówka pręta odkształcała się równomiernie. To bardziej proces tarcia i ugniatania niż spawanie, więc nie porównuj tego do zwykłego spawania łukowego.