Wyżarzanie rekrystalizujące miedzi
Obróbka cieplna mająca na celu usunięcie umocnienia zgniotowego przez zarodkowanie i wzrost ziaren bez naprężeń w strukturze miedzi.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Wyżarzanie rekrystalizujące miedzi polega na zastosowaniu wysokiej temperatury, w której metal przechodzi w stan ciekły, a następnie powoli stygnie. Pozwala to na wzrost bez naprężeń kryształów i usunięcie umocnienia na zimno.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Wyżarzanie rekrystalizujące poprawia twardość i ciągliwość miedzi, zwiększając wielkość ziarna. Zmniejsza to podatność na pękanie i poprawia właściwości mechaniczne. Jednak zbyt szybkie chłodzenie może prowadzić do niepełnej rekrystalizacji, co z kolei powoduje drobne ziarna i niską ciągliwość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby skutecznie przeprowadzić wyżarzanie rekrystalizujące, miedź nagrzewa się w piecu do temperatury od 900 do 1050 °C, a następnie powoli chłodzi. Etapy chłodzenia należy zaprojektować tak, aby temperatura spadła z około 800 °C do 600 °C w ciągu 2 godzin, a następnie obniżana była przez kolejne 4 godzin do temperatury spoczynkowej 500 °C. Zapewnia to pełną rekrystalizację i poprawia właściwości mechaniczne miedzi.