Zarodek rekrystalizacji
Lokalny, niezniekształcony obszar krystaliczny, który powstaje i rośnie w zgniotowym materiale podczas nagrzewania. Służy przywróceniu ciągliwych właściwości materiału.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Zarodki rekrystalizacji powstają, gdy materiał podczas nagrzewania w stanie umocnionym na zimno (bez odkształcenia) lokalnie tworzy nieodkształcone kryształy. Kryształy te rosną i tworzą nową strukturę krystaliczną, która jest bardziej ciągliwa niż pierwotna.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Rekrystalizacja, przy prawidłowym postępowaniu podczas procesu spawania, może spowodować, że materiał odzyska swoje pierwotne właściwości ciągliwe. Jednak zbyt szybkie nagrzewanie lub zbyt wysoka temperatura mogą przerwać rekrystalizację i doprowadzić do rozrostu ziarna, co pogarsza udarność materiału.
Praktyka warsztatowa i wskazówki
Aby wspomóc rekrystalizację, materiał po spawaniu należy chłodzić powoli i w sposób kontrolowany. Typowa szybkość chłodzenia wynosi około 10-20 °C na minutę. W zastosowaniach wysokokrytycznych może być wymagana specjalna obróbka rekrystalizująca, polegająca na powolnym nagrzewaniu materiału w osłonie do określonej temperatury, a następnie kontrolowanym chłodzeniu.