Zawartość austenitu szczątkowego
Udział struktury o sieci regularnej ściennie centrowanej, który pozostaje niezmieniony w materiale po całkowitym zahartowaniu poniżej temperatury początku przemiany martenzytycznej. Wysoka zawartość może niekorzystnie wpływać na stabilność wymiarową elementu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Po spawaniu i hartowaniu część stali pozostaje w strukturze austenitycznej (regularnej ściennie centrowanej). Ta część nazywana jest zawartością austenitu szczątkowego.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Wysoka zawartość austenitu szczątkowego może powodować problemy z tolerancją wymiarową, ponieważ stal austenityczna jest mniej twarda i bardziej miękka niż martenzyt. Zwiększa to ryzyko pęknięć i odkształceń pod obciążeniem mechanicznym.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować zawartość austenitu szczątkowego, jeziorko spawalnicze należy utrzymywać tak długo, aż cała spoina przemieni się w martenzyt. Można to osiągnąć przez odpowiednie podgrzewanie po spawaniu. Zalecana temperatura podgrzewania: 600-700 °C przez około 15 minut na cm spoiny.