Pozostała zawartość austenitu
Pozostała zawartość austenitu to udział sieci krystalicznej regularnej ściennie centrowanej, która pozostaje w strukturze w temperaturze pokojowej po niepełnej przemianie martenzytycznej. Wysoka zawartość austenitu może pogorszyć stabilność wymiarową i wywołać przemiany austenityczne przez odkształcenie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Po spoinie metal często pozostaje w sieci krystalicznej regularnej ściennie centrowanej (austenit). Przy niepełnej przemianie martenzytycznej część tego austenitu pozostaje w strukturze, gdy stygnie do temperatury pokojowej.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Wysoka zawartość austenitu szczątkowego może pogorszyć stabilność wymiarową materiału. Przez odkształcenie mechaniczne ten austenit może ulegać przemianie martenzytycznej, co prowadzi do dalszych odkształceń i możliwych pęknięć. Jest to szczególnie problematyczne w sztywnych stalach.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Aby zminimalizować zawartość austenitu szczątkowego, spoina powinna stygnąć tak szybko, jak to możliwe, aby uzyskać pełną przemianę martenzytyczną. Można to osiągnąć przez wybór odpowiedniej metody spawania i właściwej strategii chłodzenia. W przypadku sztywnych stali ważne jest utrzymanie zawartości austenitu poniżej 1%, aby zapewnić stabilną i wolną od pęknięć spoinę.