Wzbogacenie w węgiel resztkowy
Wzbogacenie w węgiel resztkowy zwiększa zawartość węgla w austenicie, co zwiększa jego stabilność i zapobiega przemianom.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Wzbogacenie węglem resztkowym występuje podczas faz dyfuzji. Atomy węgla dyfundują z obszarów martenzytycznych do jeszcze istniejących miejsc austenitycznych i gromadzą się tam. Prowadzi to do lokalnego wzrostu zawartości węgla w tych obszarach.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Wzbogacenie węgla w austenicie może zwiększyć stabilność tej struktury, co sprzyja nieuniknionej przemianie w martenzyt podczas chłodzenia. Zmniejsza to ryzyko pęknięć gorących i poprawia właściwości mechaniczne spoiny.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zapewnić skuteczne wzbogacenie węgla resztkowego, ważne jest takie zaprojektowanie procesu topienia, aby atomy węgla mogły dyfundować z jeziorka spawalniczego do miejsc austenitycznych. Wymaga to starannej kontroli temperatury i czasu podczas chłodzenia. Zbyt szybkie chłodzenie może uniemożliwić dyfuzję wystarczającej ilości węgla, co z kolei zwiększa ryzyko pęknięć gorących.