Zawartość węgla szczątkowego w martenzycie
Ilość węgla szczątkowego w martenzycie decyduje o jego twardości i odkształceniu. Zbyt dużo węgla powoduje szklistą, kruchą strukturę podatną na pękanie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
W martenzycie węgiel jest przesycony w sieci tetragonalnej i powoduje zniekształcenie sieci krystalicznej. Im więcej węgla jest obecne, tym silniejsze jest zniekształcenie sieci i tym twardszy staje się materiał.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Zbyt wysoka zawartość resztkowego węgla (powyżej 0,8 %) prowadzi do silnego martenzytu o wysokiej wytrzymałości na skręcanie i niskiej ciągliwości. Może to prowadzić do pęknięć na gorąco i rozdrobnienia spoiny. Zbyt niska zawartość węgla (poniżej 0,4 %) zgrubia strukturę i obniża twardość.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby uzyskać dobry martenzyt, zawartość resztkowego węgla powinna wynosić między 0,6 % a 0,8 %. Można to osiągnąć poprzez prawidłowe chłodzenie i dobór odpowiedniej stali. Przy spawaniu metali o wysokiej wydajności, takich jak HSS lub stale martenzytyczne, szybkie chłodzenie (t8/5 < 10 s) jest niezbędne, aby wytworzyć jednorodny martenzyt.