Próba twardości rysą
Próba twardości rysą mierzy wytrzymałość powierzchni przez wniknięcie zdefiniowanej końcówki rysującej. Określa, jak powierzchnia opiera się ścieraniu.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Badanie twardości rysowej polega na wciśnięciu twardego pręta (rysika) w badaną powierzchnię. Mierzy się głębokość wgniecenia i przelicza na wytrzymałość powierzchni.
Znaczenie metalurgiczne i zagrożenia podczas spawania
Twardość rysowa informuje o lokalnej wytrzymałości powierzchniowej oraz przyczepności powłok. Zbyt niska twardość może powodować nadmierne ścieranie materiału, co prowadzi do przedwczesnego zużycia. Natomiast zbyt wysoka twardość może powodować naprężenia i pękanie.
Praktyka warsztatowa i instrukcje
Użyj rysika o zdefiniowanym kącie (np. 120°) i ustalonej długości. Wciśnij rysik w powierzchnię próbki i stopniowo zagłębiaj go do pożądanej głębokości. Zmierz głębokość wgniecenia i korzystając z krzywej twardości, przelicz na odpowiednią twardość (np. HB).