Otulina rutylowa elektrody
Otulina elektrodowa na bazie dwutlenku tytanu, zapewniająca łatwe zajarzanie i optycznie drobne spoiny.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Rutyl (TiO2) topi się w temperaturze około 1840 °C i tworzy rzadki, szklisty żużel. Ten żużel obniża napięcie powierzchniowe jeziorka spawalniczego, dzięki czemu spoina jest płaska i równa. TiO2 poprawia przewodnictwo elektryczne plazmy łuku. Dzięki temu łuk stabilizuje się nawet przy niskim napięciu jałowym, a zajarzenie jest łatwiejsze. Podczas krzepnięcia żużel chroni gorący metal przed tlenem i azotem z powietrza.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Żużel rutylowy jest kwaśny. Tylko częściowo usuwa siarkę i fosfor z jeziorka. Dlatego czystość metalu spoiny jest niższa niż w przypadku elektrod zasadowych. Zawartość wodoru w spoinie dla typowych elektrod rutylowych wynosi od 15 do 25 ml/100 g – to znacznie więcej niż w typach zasadowych (<5 ml/100 g). Podczas spawania stali o wysokiej wytrzymałości lub silnie zamocowanych elementów ten wodór może prowadzić do pęknięć zimnych. Także udarność jest niższa niż dla elektrod zasadowych.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Używaj elektrod rutylowych do stali niestopowych do S355, cienkich blach oraz spoin pachwinowych lub w pozycjach przymusowych. Do stali drobnoziarnistych o wysokiej wytrzymałości od S420 lub grubościennych, mocno obciążonych elementów używaj elektrod zasadowych. Przechowuj je w suchym miejscu przy wilgotności względnej <60 %. Wilgotne elektrody susz 1 godziny w temperaturze 100–120 °C. Wyższe temperatury niszczą otulinę. Możesz spawać prądem przemiennym lub stałym – przy prądzie stałym podłącz elektrodę do bieguna dodatniego.