Skłonność do segregacji tlenu
Skłonność rozpuszczonego tlenu do gromadzenia się na energetycznie preferowanych granicach ziaren lub faz. Prowadzi to do zmniejszenia wytrzymałości kohezyjnej.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Rozpuszczony tlen w metalach ma tendencję do gromadzenia się na energetycznie preferowanych granicach ziarn lub faz. Proces ten nazywany jest tendencją do segregacji tlenu. Stężenie tlenu wzrasta na tych granicach, co zmniejsza lokalną wytrzymałość spójności i powoduje pogrubienie struktury metalu.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyko podczas spawania
Tendencja do segregacji tlenu może prowadzić do pogrubienia struktury, szczególnie gdy spoina stygnie powoli. Pogrubiona struktura jest mniej ciągliwa i bardziej podatna na pęknięcia i złamania. Ponadto może prowadzić do gorszej odporności na korozję chemiczną.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Aby zminimalizować tendencję do segregacji tlenu, ważne jest zapewnienie szybkiego i kontrolowanego chłodzenia spoiny. Można to osiągnąć przez użycie wody chłodzącej lub specjalnych gazów chłodzących. Optymalny czas chłodzenia powinien być tak dobrany, aby metal stygł w krytycznym zakresie temperatur między 800 °C a 500 °C. Zapobiega to zbyt szybkiemu chłodzeniu, które może prowadzić do martenzytu, oraz zbyt wolnemu chłodzeniu, które powoduje pogrubienie struktury.