Próba zginania udarowego
Próba zginania udarowego bada ciągliwość i skłonność do kruchego pękania materiału poprzez nagłe obciążenie próbki z karbem. Pochłonięta energia uderzenia wskazuje, jak materiał odporny jest na pękanie.
Fizykochemiczny mechanizm działania
Materiał jest poddawany nagłemu obciążeniu w postaci próbki z karbem. Energia uderzeń jest zamieniana na pracę mechaniczną, którą materiał pochłania i przetwarza. Im więcej pracy materiał pochłania, tym jest bardziej odporny na pęknięcia.
Znaczenie metalurgiczne i ryzyka przy spawaniu
Zbyt miękka lub krucha stal może łatwo pękać przy nagłych obciążeniach. Próba udarności pomaga określić skłonność do pękania kruchego i zapewnić, że materiał ma wystarczającą ciągliwość. Przy zbyt niskiej odporności na pęknięcia w warsztacie mogą wystąpić nagłe złomy.
Praktyka warsztatowa i instrukcje postępowania
Do próby udarności używa się próbki z karbem o określonej masie i pewnej średnicy. Próbka jest poddawana nagłemu obciążeniu młotem lub urządzeniem mechanicznym, aż pęknie. Zapisuje się liczbę uderzeń lub całkowitą pracę uderzenia. Odporność na pęknięcia wynosząca co najmniej 10 kNm jest typowa dla wielu gatunków stali. Przy niższej wartości materiał powinien być może zostać wzbogacony lub należy wybrać inny, mocniejszy wariant.